Identificeren van erfelijke borstkanker door biomarkers

Kan erfelijke borstkanker ook vastgesteld worden door de patholoog in het laboratorium?

Wat is de aanleiding voor dit project?
Ongeveer 5-10% van de borstkankergevallen is erfelijk bepaald, maar het herkennen van deze erfelijke vorm is niet altijd gemakkelijk, omdat niet alle patiënten jong zijn bij diagnose en families steeds kleiner worden. Verder lijkt ook het tumorweefsel van BRCA2 gerelateerde borstkanker erg op dat van niet-erfelijke borstkanker. Het heeft echter grote consequenties voor de patiënt als borstkanker erfelijk bepaald is: er zal eerder besloten worden tot amputatie van de borst in plaats van borstsparend opereren, vaak besloten worden ook de
andere borst weg te halen, en om ook de eierstokken en eileiders op een bepaald moment te verwijderen. Daarnaast is er ook het risico dat het foute gen aan kinderen is doorgegeven. Aanvullende methoden om erfelijke borstkanker te herkennen zijn daarom erg belangrijk.

Hoe is het project uitgevoerd?
Doel van dit onderzoek was om meer en nieuwe weefselmarkers voor erfelijke borstkanker te vinden die te vinden zijn op weefsel van borstkankers. Die kan de patholoog dan gebruiken om routinematig op een simpele en goedkope manier van een willekeurige borstkanker aan te geven hoe groot de kans is dat de tumor erfelijk bepaald is. Ook kan dit in families waar er twijfel is over de kans op erfelijke bepaalde borstkanker de doorslag geven voor het gaan doen van mutatie onderzoek.
Daarnaast is in het onderzoek gekeken of deze markers ook bij het voorstadium van borstkanker (DCIS) ook werken. Aan de studie deden mee 102 borstkankerpatiënten met BRCA1 afwijking, 49 met BRCA2 afwijking en 104 gevallen van niet-erfelijke borstkanker. Daarvan zijn
weefselcoupes van de borstkanker, en daar waar aanwezig ook van DCIS, gekleurd voor 34 mogelijk belangrijke eiwitten.

Wat is de status van het project, zijn er resultaten?
Er zijn een flink aantal nieuwe markers voor erfelijke borstkanker ontdekt (bv eiwitten betrokken bij DNA herstel), die zowel bij BRCA1 als BRCA2 gerelateerde borstkanker betrokken zijn. Daarnaast zijn er ook een aantal specifieke markers voor BRCA1 of BRCA2 gerelateerde borstkankers gevonden.
In totaal levert dit nu een panel op van 34 biomarkers om BRCA1, BRCA2 en niet-erfelijke borstkanker te onderscheiden. Dit gebeurt met kleuringen van weefselcoupes. Een tweede belangrijke uitkomst is dat ook erfelijke DCIS vergelijkbare patronen laat zien. De markers kunnen dus ook gebruikt worden voor patiënten waarbij alleen een voorstadium aanwezig is.

Wat is de impact voor de borstkankerpatiënt?
Met deze resultaten is nu een methode beschikbaar om snel en goedkoop de erfelijke vorm van borstkanker (en DCIS voorloperstadium) beter te herkennen. Hiermee kan de patholoog helpen om de optimale indicatie te stellen voor testen op erfelijke genafwijkingen.