Okselklieren veilig en minder invasief behandelen

MINIMAX: MINder Invasief stageren en behandelen van de AXilla na behandeling met neoadjuvante systeische therapie in klierpositieve borstkanker. De richtlijnen bij borstkanker die is uitgezaaid naar de nabijgelegen okselklieren zijn niet eenduidig. Deze studie moet duidelijkheid bieden over de beste behandelmethode.

MINIMAX: MINder Invasief stageren en behandelen van de AXilla na behandeling met neoadjuvante systeische therapie in klierpositieve borstkanker

De richtlijnen bij borstkanker die is uitgezaaid naar de nabijgelegen okselklieren zijn niet eenduidig. Deze studie moet duidelijkheid bieden over de beste behandelmethode.

Doel van het onderzoek
Bij borstkanker die is uitgezaaid naar de okselklieren was een ingrijpende okselklierverwijdering jarenlang de behandeling. Er zijn in de afgelopen jaren een aantal minder ingrijpende behandelingen ontwikkeld, maar zijn deze ook daadwerkelijk veilig en effectief t.o.v. de okselklierverwijdering?

Waarom is dit onderzoek nodig?
In zo’n 20% van de gevallen is borstkanker bij de diagnose al uitgezaaid naar de klieren in de oksel. Als dat zo is, krijgen patiënten vaak eerst systemische therapie (chemo) en volgt daarna de operatie, waarbij dan zowel de tumor als de okselklieren worden verwijderd. Dit gebeurt om te kunnen vaststellen of er nog kankercellen in de okselklieren aanwezig zijn, of dat ze allemaal door de chemo zijn gedood.

Bij een derde van de patiënten zijn er geen kwaadaardige cellen meer in de okselklieren aanwezig. Zij vertonen, zoals dat heet, een complete respons en hebben een gunstige prognose. Zijn die kwaadaardige cellen er nog wel, dan zijn de vooruitzichten minder gunstig.Het weghalen van okselklieren is geen ideale methode, want dat leidt tot moeilijk behandelbare klachten aan de arm, zoals oedeem. Idealiter zou je dus met een andere methode vaststellen of de chemotherapie zijn werk tegen de uitzaaiingen in de okselklieren heeft gedaan, of niet.

Recent zijn er, mede met financiering van KWF en Pink Ribbon, een aantal kleinere operatiemethoden ontwikkeld om het effect van chemo op de okselklieruitzaaiingen te beoordelen (stagering genoemd): de schildwachtklierprocedure, de MARI-procedure en een combinatie van beiden. Idee van deze methoden is dat er minder vaak wordt over gegaan tot volledige verwijderen van de okselklier. Op dit moment staat zowel de grotere operatie, als de kleinere operaties nog vastgelegd in de richtlijnen als mogelijke behandeling. Er is nog geen consensus over wat nou de beste optie is. Er is ook nog niet grootschalig onderzocht of de sparende operatiemethoden op de lange termijn daadwerkelijk veilig zijn, en wat het effect van de verschillende behandelingen uiteindelijk is op de kwaliteit van leven van leven van de patiënt. Daar gaat dit onderzoek – de MINIMAX-studie – verandering in brengen.

Hoe wordt dit onderzoek uitgevoerd?
De onderzoekers gaan gegevens verzamelen van patiënten die op de verschillende manieren zijn behandeld – zowel terug in de tijd, als patiënten die de behandeling nog moeten ondergaan tussen 2020 en 2022. Zij worden tot jaren na de diagnose gevolgd, om in kaart te kunnen brengen welke behandelmethode de beste uitkomsten biedt.

Wat levert dit onderzoek op?
Deze studie zal duidelijkheid bieden over de beste behandeling bij borstkanker die is uitgezaaid naar de okselklieren. Een minder invasieve techniek heeft veel voordelen voor de patiënt, maar het is belangrijk om aan te tonen of deze ook daadwerkelijk op de lange termijn veilig en effectief zijn.