“Toen Desiree ook ziek bleek te zijn, voelde ik dat ik haar moest helpen”

Voor iedere patiënt is borstkanker anders. Niet alleen qua behandeling, maar ook qua gevolgen. Van chronische vermoeidheid tot seksuele problemen. Van hartklachten tot onbegrip op het werk. Van angst voor terugkeer tot stukgelopen relaties. Iedere patiënt heeft dan ook een eigen verhaal. Zo ook collega’s en vriendinnen Lizzy en Desiree.

Eigenlijk zijn de dames al heel wat jaren collega’s. Maar, door hun werk en door wat ze hebben meegemaakt is er inmiddels sprake van een heuse vriendschap. Desiree (52, rechts op de foto) en Lizzy (53, links op de foto) kennen elkaar via hun werkgever C&A. Desiree is al meer dan 37 jaar verkoopster en Lizzy werkt als Visual Merchandiser.
Lizzy: “Toen ik 42 was kreeg ik de diagnose borstkanker. Heel gek, maar als je zelf ziek bent dan ga je die molen van behandelingen in en onderga je alle behandelingen. Je moet ook wel. Toen ik klaar was en niet veel later Desiree ziek werd, moest ik even slikken. Je weet precies wat haar te wachten staat. Ik heb me ontzettend veel zorgen om haar gemaakt. Ik voelde ook meteen dat ik haar moest helpen. Je bent toch ervaringsdeskundige. Dat we beiden hetzelfde hebben meegemaakt, heeft ons dichter bij elkaar gebracht.”

Klaar met de behandelingen
Lizzy: “Nu we beide klaar zijn met de behandelingen en ons leven weer hebben opgepakt kijken we van een afstandje naar de voorbije periode. Dan kijk je ineens toch wat anders naar de dingen die je toen deed. Zo moest en zou ik net na mijn 1e chemokuur op vakantie met mijn gezin. Het was zomer en die vakantie was altijd het hoogtepunt voor ons. Dat wilde ik ze niet aandoen om ze dat te laten missen. Ik had het helemaal voorbereid, door mutsjes en petjes mee te nemen voor als ik kaal werd. En inderdaad, na de vakantie kwam ik kaal terug. Nu denk ik… Wat een gekkenwerk was dat toen. Maar, voor de kinderen wilde ik dat alles zo normaal mogelijk was. Twee dagen na de vakantie zat ik alweer aan de 2e chemokuur. En door!”

Desiree had bijna haar opleiding tot filiaal-assistent afgerond toen ze de diagnose borstkanker kreeg. “Mijn man heeft een eigen zaak en was altijd druk. Toen de kinderen klein waren werkte ik één dag in de week. Vanaf dat ze een jaar of zestien zijn, ben ik vier dagen gaan werken en uiteindelijk doorgegroeid tot assistent. Alleen mijn eindpresentatie moest ik nog doen, dan zou ik klaar zijn met mijn opleiding. En toen werd ik ziek…
Nadat alle behandelingen achter de rug waren, wilde ik mijn werk weer oppakken. Ik ging aan de slag als filiaal-assistent maar merkte dat dat niet ging. Ik kon het niet meer opbrengen. De druk die er op mijn schouders lag, dat was niet fijn. En ook thuis in mijn vrije tijd, was ik vaak nog met mijn werk bezig. Ik sprak erover met collega’s en natuurlijk ook met Lizzy. Zij lieten me inzien waar ik mee bezig was en zeiden dat het oké was als ik terug zou gaan naar de functie van verkoopster. Toen ik dat deed, viel er een last van m’n schouders. Ook mijn man was blij. Hij zei letterlijk dat ‘ie eindelijk zijn meisje weer terug had.’”

Tranen gelaten
Op het moment dat Desiree de diagnose kreeg, deden haar beide kinderen eindexamen. “Middenin de examenweek hoorden we dat het foute boel was. Mijn man en ik besloten om vanwege de examens, het de kinderen nog niet te vertellen. ’s Avonds in bed hebben we samen gehuild. Onze ouders en een paar vrienden hebben we het wel verteld en gezegd dat ze het stil moesten houden. Na de examens hebben we de kinderen meteen ingelicht. Dat moest ook wel, want de dag erna werd ik geopereerd. Sommige mensen begrepen niet dat we hadden gewacht, maar voor ons voelde het goed zo.”

Het moment dat Desiree haar vertelde ook ziek te zijn, herinnert Lizzy zich nog goed. “Ik zie haar nog staan voor m’n deur. Op de fiets, samen met haar man. Ik had meteen door dat er iets niet goed was.” Toen Desiree haar eerste chemokuur kreeg was Lizzy op vakantie. “Ik baalde dat ik er niet kon zijn. Ze zei dat 't goed ging maar ik wist wel beter.” Desiree: “Heel gek misschien maar in de periode dat ik ziek was heeft mijn man heeft er meer tranen om gelaten dan ik. Hij was zo bang om mij kwijt te raken. Pas toen duidelijk was dat er in de rest van mijn lichaam geen uitzaaiingen zaten, kon hij het weer wat positiever in zien. Al was het nog lange weg te gaan van allerlei behandelingen en daarna nog een periode van twee jaar om te herstellen. Wim is bij iedere behandeling en bij elk ziekenhuisbezoek geweest. Dat is dan weer het voordeel van een eigen bedrijf hebben."

Dankbaar
Desiree: "Mijn dochters waren 16 en 17 toen ik ziek werd. Ze hoefden thuis nooit iets te doen, maar in korte tijd zijn ze heel zelfstandig geworden. Ze zeiden meteen dat ze voor ons gingen koken. Dus steeds stonden er de heerlijkste en gezondste maaltijden klaar als we thuiskwamen.
Ik ben supertrots op mijn gezin en mijn vrienden en de hulp en steun die we van ze hebben gekregen. Mijn broer die smoothies bracht, de zuurkool van m’n zus waarvan ik opknapte tijdens de chemo. En die vriendin die spontaan de ramen lapte toen ik in bed lag. En natuurlijk de vele bloemen, chocolade en aandacht. Dat heeft me echt geholpen om door deze nare periode te komen. We genieten ontzettend van het leven. Misschien nog wel meer dan voor onze ziekte. We zijn niet meer de oude, maar wel heel positief.”
Lizzy: “Wij hebben het toch maar mooi gered.”

Fotografie: Elvin Boer

Wat betekent borstkanker voor werk en financiën?

Op moment van diagnose was bijna driekwart (73%) in loondienst met een vast contract; 10% had een tijdelijk contract; en 10% was zelfstandig ondernemer. Hoewel bij 92% de werksituatie (tijdelijk) was aangepast, bleek in de praktijk dat (leven na) borstkanker en 'gewoon weer aan het werk gaan' een moeizame relatie met elkaar hebben.
De meest genoteerde ervaringen: geen begrip van werkgever/collega’s - te snel aan de slag moeten - ontslag of contract niet verlengd - oude functie niet meer beschikbaar - oude functie vervullen werd te zwaar - het lukt niet meer om evenveel te werken.
Twee-derde van de vrouwen meldde dat borstkanker ook financiële gevolgen voor ze had. 91% werd geconfronteerd met een daling van inkomsten; en daarnaast had 73% ook te maken met extra zorgkosten. Bij 22% zorgde dit voor financiële problemen.
(bron:b-force.nl)

Wat betekent borstkanker voor je relatie?

(Borst)kanker heeft impact op je relatie. Voor zowel de patiënt als voor de partner. Omdat de rol die je hebt in de relatie anders wordt. Zoals de veranderde rol van partner naar verzorgende. Maar de relatie verandert ook door angst (voor afwijzing door de partner), door schuldgevoel tegenover hem/haar, of vanwege schaamte voor het veranderende lichaam. Dit kan ingrijpende relatieproblemen met zich meebrengen. Niet alleen tijdens de behandelingen, maar zeker ook daarna.
In een onderzoek onder ruim 700 (ex)borstkankerpatiënten werd gevraagd of de seksualiteit en intimiteit na de diagnose borstkanker veranderd is. Twee-derde (68%) antwoordde dat hun seksleven beduidend slechter is geworden. 71% gaf aan dat de oorzaak lag bij de verandering van het lichaam. 67% had andere emoties of gevoelens dan in het leven vóór de diagnose. Verder gaf 38% aan geen zin meer te hebben en/of geen lust of opwinding te ervaren. Ruim een kwart (26%) van de vrouwen is anders over zichzelf gaan denken.
(bron: b-force.nl)